„Rodzina Clarke” obserwuje około 135 tysięcy osób. Od momentu przeprowadzki do Tajlandia relacje stały się jeszcze bardziej intensywne, a publikacje pojawiają się bardzo często, niemal jak internetowy dziennik życia rodzinnego.
To właśnie ta intensywność stała się jednym z głównych powodów kontrowersji. W sieci regularnie wraca temat tzw. sharenting, czyli publikowania wizerunku dzieci przez rodziców. W przypadku Clarke krytycy wskazują na dużą liczbę zdjęć i szczegółowość relacji – zwłaszcza w bardziej wrażliwych momentach, jak choroby czy pobyty w szpitalu.
Ostatnia burza dotyczy jednak jej najmłodszego syna, Charlesa. W internecie pojawiły się poważne oskarżenia sugerujące, że chłopiec może być zaniedbywany, a nawet niedożywiony. Clarke zdecydowanie temu zaprzeczyła, tłumacząc, że sytuacja została błędnie zinterpretowana.
Wyjaśniła, że jej syn po prostu nie lubi mleka i zamiast niego wybiera wodę – co, jak zaznacza, jest jego indywidualną preferencją, a nie wynikiem zaniedbania. Podkreśliła też, że dzieci w gorącym klimacie częściej sięgają po wodę, szczególnie przy klimatyzacji.
Dodatkowo przypomniała, że Charles urodził się jako wcześniak i przez długi czas był karmiony sondą, co miało wpływ na jego rozwój i podejście do jedzenia. Pierwsze miesiące jego życia wymagały intensywnej opieki medycznej i ogromnego zaangażowania całej rodziny.
Reakcja Clarke na krytykę również wzbudziła emocje. W odpowiedzi na część komentarzy zaczęła publikować zrzuty ekranu wiadomości od internautów, czasem ujawniając ich profile. To z kolei wywołało kolejną dyskusję – tym razem o granicach reagowania na hejt i o tym, czy takie działania są adekwatne.
Cała sytuacja pokazuje szerszy problem: rosnące napięcie między twórcami internetowymi a odbiorcami. Z jednej strony mamy odbiorców, którzy czują się uprawnieni do oceniania życia innych, z drugiej – osoby publiczne, które decydują się pokazywać swoją codzienność w bardzo szerokim zakresie.
Sprawa Dominiki Clarke jest kolejnym przykładem tego, jak łatwo internetowa popularność może przerodzić się w źródło presji i kontrowersji – szczególnie gdy w grę wchodzi życie dzieci.
