“Z ogromnym bólem w sercach musimy pożegnać naszego ukochanego synka, który przyszedł na świat w 30. tygodniu ciąży. Nasz mały wojownik od samego początku toczył nierówną walkę z zespołem Edwardsa. Choć wierzyliśmy w cud i liczyliśmy na każdą wspólną chwilę, choroba okazała się silniejsza” — napisała w social mediach, mieszkająca na Lubelszczyźnie, pani Sandra, mama Igora. Przez cały czas pobytu synka w szpitalu, dojeżdżała do niego wiele kilometrów. Zbierała na ten cel pieniądze. Teraz cel zbiórki zmienił się na dużo smutniejszy: wyprawienie pogrzebu i zrobienie nagrobka Igorkowi

— Jego odejście pozostawiło w naszym życiu pustkę, której nie da się opisać słowami. W tych najtrudniejszych chwilach, oprócz ogromnej żałoby, musimy zmierzyć się z kosztami organizacji godnego pochówku oraz formalnościami, które w obecnej sytuacji finansowej są dla nas barierą nie do przejścia. Trzeba zapłacić m.in. za transport ciała, ale opłat jest dużo więcej, a zasiłek pogrzebowy przychodzi z opóźnieniem — tłumaczy w rozmowie z “Faktem” pani Sandra.

Lublin. Nie żyje mały Igorek. Mama zbiera na nagrobek

“Zwracamy się do Was z prośbą o wsparcie. Zebrane środki zostaną przeznaczone na pokrycie kosztów pogrzebu, nagrobka oraz godnego pożegnania naszego synka. Każda, nawet najmniejsza wpłata, jest dla nas wyrazem solidarności i ogromną pomocą w tym tragicznym czasie. Dziękujemy za każde słowo wsparcia, modlitwę i okazaną pomoc” — napisali rodzice chłopczyka w opisie zbiórki.

Wcześniej zbiórka prowadzona była dla sfinansowania dojazdów pani Sandry do szpitala. Igor urodził się za wcześnie. Ważył niespełna kilogram. Na dodatek okazało się, że cierpi na nieuleczalną chorobę — zespół Edwardsa.

Chcę być przy nim w każdej sekundzie, trzymać go za rączkę przez szybkę inkubatora, ale rzeczywistość jest brutalna — dojazdy kosztują fortunę. Nie wiem, ile dni nam zostało, nie chcę ich spędzić w domu, płacząc z bezsilności. Jeśli możecie dołożyć chociaż złotówkę do moich dojazdów lub po prostu podać ten post dalej, będę wdzięczna do końca życia

— apelowała jeszcze jakiś czas temu pani Sandra.

Dodawała: mówią, że zespół Edwardsa to wyrok. Ale dla mnie to nie statystyka, to mój ukochany syn. Każdy jego oddech, każdy ruch małego paluszka to cud, o który walczymy każdego dnia.

Czytaj też: Czteroletnie dziecko nie przeżyło wypadku w Warszawie. Trzy kobiety w szpitalu

Mój syn jest w szpitalu, oddzielony od domu ścianami oddziału. Ja chcę mu dać to, czego nie kupi żadne lekarstwo: obecność, dotyk i głos mamy/taty, który szepcze, że będzie dobrze. Niestety, rzeczywistość jest brutalna — koszty codziennych dojazdów, parkingu i życia w zawieszeniu między domem a szpitalem zaczynają przerastać nasze możliwości

— pisała.

Niestety, cel zbiórki musiał zostać zmieniony, gdy Igorek zmarł. Rodziców chłopca można wspomóc tutaj.